คำกล่าวอำลาอนุบาลเชาวน์ดีจากรุ่นที่ 26 ปีการศึกษา 2547-2550
 


บ้านแรก  แม่เลี้ยงเจ้าเอาความรัก เฝ้าฟูมฟักกล่อมเกลี้ยง  เลี้ยงถนอม
เหลือบยุงริ้นมิให้มาไต่ตอม เหนื่อยก็ยอมเพื่อลูก  สุขสบาย

 
พอเจ้าเริ่มเติบใหญ่วัยน่ารัก     พ่อแม่จักหาที่เรียน  เพียรขวนขวาย
คัดที่เด่นเน้นทุกด้าน  พลันวุ่นวาย จนสุดท้ายเลือกให้เจ้า  ที่เชาวน์ดี
 
 
บ้านที่สอง  ครูเลี้ยงเจ้า  เอาความรู้ เฝ้าอุ้มชู   แนะทาง  วางวิถี
เสริมที่ด้อย  สร้างที่เด่นเป็นวิธี            จนลูกมี  พัฒนา  วิชาการ
 
 
เชื่อว่าสาม  ปีที่ผ่าน  ครูงานหนัก เพื่อลูกรัก  ทักษะเพิ่ม  ช่วยเสริมสาน
คุณธรรม  ความดีวิชาการ ทุกทุกด้านครูไม่ทิ้ง  นิ่งนอนใจ
 
 
เด็ก  เด็กพร้อมย่างเท้าออกก้าวเดิน คงไม่เกินกว่าผันจนหวั่นไหว
มีอาวุธคือปัญญาคงพาไป

เพราะครูได้ปลูกฝังไว้ในกมล

 
 
พ่อ  แม่  ลูกขอกล่าวคำว่าอำลา แม้ไกลตา  ใช่ลาลับ  หรือสับสน
ความผูกพัน  จะอยู่ใน  ใจทุกคน         เวลาพ้น  ไม่ลืมกัน  ขอสัญญา
 
 
ลาแล้วลา  เชาวน์ดีนี้ลาก่อน ความอาทร  ผูกพัน  มั่นหนักหนา
ขอคุณครู  จงมีสุข  ทุกเวลา อยากบอกว่า  ตัวไกล  ใจผูกพัน
 
Website: Chaowdee School